در تمام هفت قاره ی دنیای فانی
تو ای ایران نگینی جاودانی
میدرخشی تا همیشه
چون برتری تو بالا می مانی
ایرانم سرمایه عظیم و دوست داشتنیم تو مثل کوه های استوارت همواره استوار و محکم هستی .
تورا می ستایم و خدایی که من را در آغوش مادرانه ی تونهاد را بی نهایت شاکرم.
ایرانم با تمام آداب و رسوم شیرینت و تمام لحجه های بکر و اصیلی که در وجود فوق العاده زیبایت داری و همتایی در تمام جهان ندارند دوستت دارم .
تو با وجود این همه سال عمرت هنوز هم جوانی ولی عجب تاریخچه ای داری. عجیب جنگ های که در تو را داد و تو مظلومانه گریستی و چه لحظات شیرینی را پشت سر نهاده ای و چه خوب مردمانی را ، در دلت پرورش داده ای. به رخ کشیده ای در تمام عمرت سرفرازی و برتریت را آنهم به وسیله ی تمام میوه های ثمره ی عمر طولانیت.
حافظ بزرگ مردی که در شیرازت پا به جهان گشود یا ابوعلی سینا طبیب مهاری که هم اکنون در همدان توست. و نازنین شهدایی که در راه محافظت از تو و غیرت و مردانگیشان جان فدایت کردند .
و تو هنوز با اقتدار سینه سپر کرده ای و می گویی من در وجود خود مردمانی دارم که ثمره ی عمر من هستند و برای مردمانم با تمام چهل تیک
