قطبیت شیمیایی(به انگلیسی: Chemical polarity) مفهومیست در علم شیمی که بر اساس آن مولکول‌ها از دیدگاه بار الکتریکی به دو دسته قطبی و غیر قطبی تقسیم بندی می‌شوند. در مولکول‌های قطبی مانند آب،نسبت پراکنش الکترون‌ها در اطراف مولکول نامتوازن است، در نتیجه قسمتی از مولکول بار مثبت و قسمتی دیگر بار منفی به خود می‌گیرد. در نقطه مقابل ترکیبات غیر قطبی قرار دارند که در آن‌ها پراکنش الکترون‌ها یکنواخت می‌باشد، در نتیجه مولکول از نظر بار الکتریکی خنثی است.هیدروکربن‌ها نمونه مهمی از این نوع مواد هستند.
قطبیت شیمیائی یکی از سه ویژگی اصلی پیوندهای شیمیایی است; دو ویژگی دیگر استحکام پیوند(به انگلیسی: Bond strength) و طول پیوند (به انگلیسی: (Bond length) هستند[۱]
