اولی درس ۱۴
از قلم « فدایی» همچون دل سوخته‌اش دود بلند شد بس که پست سر هم بر صفحات کاغذ واژه تشنه را نوشت.
دومی درس ۱۲
چون علتی شخصی و غیر خدایی پیش آمد شمشیر و جنگ را کنار گذاشتم.
اولی مال درس ۱۲
معنیشم اینه:
فدایی از بس کلمه تشنه را بکار برد از قلمش همچو دلش دود بلند شد
دومی درس ۱۴
معنیش:
چون اسم چیزی بجز خدا وسط امد شایسته دیدم شمشیر را پنهان کنم
تاج
