سلام.......
در احکام اسلامی، کفاره روزه جریمهای است که برای باطل کردن عمدی روزه تعیین شده است.
1. کفاره روزه (باطل کردن روزه با کار حلال)
اگر شخصی روزه ماه رمضان را عمداً از روی آگاهی و بدون عذر شرعی با یک کار حلال(مثل خوردن غذا، نوشیدن آب یا آمیزش با همسر شرعی) باطل کند، باید علاوه بر قضای آن روز، کفاره تخییری بدهد.
«تخییری» یعنی فرد اختیار دارد که فقط یکی از کارهای زیر را به عنوان جریمه انجام دهد:
دو ماه (۶۰ روز) روزه گرفتن: که باید ۳۱ روزِ آن پیدرپی و بدون فاصله باشد.
سیر کردن ۶۰ فقیر: یا دادن یک «مُدّ طعام» (حدود ۷۵۰ گرم گندم، جو، آرد، برنج، نان یا ماکارونی) به ۶۰ فقیرِ نیازمند.
*(گزینه سوم آزاد کردن یک برده است که امروزه موضوعیت ندارد).
۲. کفاره جمع (باطل کردن روزه با کار حرام)
اگر شخصی روزه ماه رمضان را عمداً با یک کار حرام یا چیز نجس (مثل نوشیدن شراب، خوردن مال غصبی، استمناء، زنا و...) باطل کند، بنا بر نظر بسیاری از مراجع تقلید، کفاره جمع بر او واجب میشود.
«کفاره جمع» یعنی فرد حق انتخاب ندارد، بلکه باید همه مجازاتها را با هم انجام دهد. یعنی برای باطل کردن تنها یک روز از روزه خود با فعل حرام، باید:
۱. هم ۶۰ روز روزه بگیرد (که ۳۱ روز آن پیدرپی باشد).
۲. و هم ۶۰ فقیر را سیر کند(یا به هرکدام ۷۵۰ گرم طعام بدهد).
برخی از مراجع تقلید معاصر، کفاره جمع را «احتیاط مستحب» یا «احتیاط واجب» میدانند و معتقدند در کار حرام هم همان کفاره معمولی کافی است.