تو تاریکی شب، تنها با درد و بغض می‌خونم قصه‌ی قلبی که شکست و سوزش دل توی سینه تنگه، مثل یه کوهِ درد اشکام مثل بارون، بی‌وقفه جاریه، سرد هر قدم یه نبرد، هر نفس یه جنگ تو این شهر بی‌رحم، گیر کردم توی تنگ رویاها شکستن، مثل شیشه توی دست دنیام شده سیاه، پر از درد و تشویش و درد قلبم مثل یه زخم کهنه، باز دوباره خون نمی‌خوام باشم اسیر، نمی‌خوام بی‌خون ولی بازم می‌جنگم، با سایه‌ها می‌رقصم توی این دنیای تاریک، هنوز امید می‌بوسم هیچ کس ندید اشکامو، هیچ کس نشنید حرفام تو دل شبای سرد، تنها موندم با خوابام ق