آمده فصل امتحان، ای وای ما دفتر و جزوه شدند، دنیای ما روز و شب با تست و نکته می‌گذرد دل میان صفحه‌ها هی می‌پژمرد کتاب بر دوش، مثل یک کولبرم با «مرور» خواب می‌ره از سرم! دوستام بیرون، خوش و خندان شدند ما فقط با «مبحثِ» بندان بند! یک طرف حفظیاتِ دینی است یک طرف فرمول، که بی‌معنی است! ادبیات را که بگذرونم فقط باز گیرم با تاریخ و آن جَلدِ سخت! ولی با اینکه سخت و نفس‌گیره دل من پر امید و تدبیره چون که این امتحان، پایان نیست اول یک راه روشن و زیباست بی‌تردید!