من با بیست پک مهروماه پیش میرم
اونجا روبه بی دست و پای رو معنی کرده بود دست و پا از کار افتاده
و اگه بقیه شعر رو بخونی متوجه میشی منظور شاعر هم دقیقا همینه ، چون بعدش میگه فروماند از لطف و صنع خدای که چون زندگانی به سر میبرد ، بدین دست و پای از کجا میخورد ، یعنی با این وضعیت دست و پاهاش چجوری غذا پیدا میکنه پس بنظرم اگه توی شعر خواستی معنی کنی بگو دست و پا نداشته چون بی عرضه بودن زیاد به محور اصلی درس نمیخوره