یا مشبع البطون الجائعة، و یا کاسی الجسوم العاریة، و یا مسکّن العروق الضّاربة، و یا منوّم العیون السّاهرة، سکّن عروقی الضّاربة، و أذّن لعینی نوما عاجلا.»
ترجمه:ای سیرکننده شکمهای گرسنه، و ای پوشاننده تن‌های برهنه، و ای آرام‌کننده رگهای زننده، و ای به خواب برنده چشمهایی که به خواب نمی‌رود، رگهای زننده [بدن] مرا را آرام فرما، و زود به چشمم اجازه خوابیدن بده.
سپس حضرت فاطمه علیها السّلام آن را گفت و از بی‌خوابی‌ای که رنج می‌برد آسوده شد. (ادب حضور السید بن طاووس (ترجمه فلاح السائل)؛ مترجم محمد روحی، جلد :1 صفحه :504
