انشای خود را با نام خدا آغاز میکنم .
به نظر من دوست خوب خیلی مهم است
چون آدم تنهایی حوصله اش سر می رود و دوست دارد با بقیه بازی کند و حرف بزند و راز هایش به یک نفر بگوید
اما اگر دوست آدم خوب نباشد راز های آدم را به همه میگوید
و وقتی ما احتیاج به کمک داریم به ما کمک نمیکند و می رود با یک نفر دیگر دوست میشود
در صورتی که دوست خوب باید هم شادی کنار ما باشد هم وقتی مشکل داریم کنار ما باشد.
دوست خوب باید به ما چیز های خوب یاد بدهد . کار های خوب یاد بدهد مثل احترام به پدر و مادر . مثل با ادب حرف زدن
نه این که به ما فحش یاد بدهد یا به ما کارهای بد یاد بدهد و بگوید بیا با هم شیطانی کنیم .
من هم دلم میخواهد یک دوست خوب داشته باشم
بعد هم دوست دارم خودم دوست خوبی باشم و به دوستانم کمک کنم
و اگر حرفی به من زدند پیش خودم نگه دارم
و اگر مشکل داشتند یا ناراحت بودند به آنها کمک کنم .
و خوراکی هایم را با آنها تقسیم کنم .
من دوست دارم وقتی بزرگ شدم و به دانشگاه رفتم و ازدواج کردم یک عالمه دوست داشته باشم
مثلا با همکلاسی هایم ۲۰ سال دوست باشم و وقتی پیر شدیم به بچه هایمان بگوییم ما ۲۰ سال است با هم دوست ه
