«إذا مَلَکَ الْأراذِلُ؛ هَلَکَ الْأفاضِل.»،
معنی: حضرت علی هرگاه فرومایگان فرمانروا شدند (شوند)؛ شایستگان هلاک شدند (می‌شوند).
«مَن زرَعَ الْعدُوْان؛َ حصَدَ الْخُسْرانَ.»،
معنی: هر کس دشمنی کاشت (بکارد)؛ زیان درو کرد. (درو می‌کند، برداشت کرد، برداشت می‌کند)
«التَّجْرِبَهُ فَوْقَ الْعِلْمِ.»
معنی: تجربه از علم برتر است. تجربه بر فراز علم است. تجربه از علم بالاتر است.
«خَیْرُ الناّسِ، أنْفَعُهمُ للِناّس.»،
معنی: بهترین مردم سودمندترین آنها برای مردم است.
«الْمُسْلِمُ،ُ مَنْ سَلِمَ النّاسُ مِنْ لسِانِه وَ یَدِهِ.»،
معنی: مسلمان کسی است که مردم از زبانش و دستش سالم بمانند. (در امان باشند.)
لِسانُ الْمُقَصِّرِ، قَصیرٌ.»
معنی: زبان مقصّر، کوتاه است.
تاج یادت نره
