واکنش دوستان راوی به آرزوی او چه بود؟

همان توضیحاتی که برای نامحدود داده شد، به علاوه‌ی یک نکته‌ی مهم: این نوع روایت قطعا «لحن» دارد و از توصیفِ داستانی هم استفاده می‌کند. اما این لحن خیلی کمرنگ، خیلی ناچیز و خیلی نامحسوس است. به گونه‌ای‌ست که مخاطب اصلا احساس نکند این داستان را یک انسان روایت کرده. (انگار دارد فیلم می‌بیند). دایره‌ی واژگانِ این راوی خیلی وسیع است. از دانای کل نامحدود هم وسیع‌تر. همه‌ی حرف در این جمله خلاصه می‌شود که: «مرز دایره‌ی واژگان این راوی را «زبان معیار داستانی» تعیین می‌کند»