برق گیر وسیله ای است از جنس مس با ضخامت بسیار زیاد که در بالای ساختمان های و خانه ها نصب میشود تا در اثر صاعقه و رعد و برق بسیار، بار الکتریکی را به زمین منتقل کرده و از ورود این برق به داخل ساختمان حلوگیری کند و وسایل برقی هیچ آسیبی نبینند. در یک سیستم حفاظت از رعد و برق، یک رعد و برق یک جزء واحد از سیستم است. میله رعد و برق نیاز به اتصال به زمین برای انجام کار حفاظتی آن است. میله های برق گیر در اشکال مختلف، از جمله توخالی، جامد، حاشیه، گرد، نوار تخت و یا حتی برس مانند برس می آیند. ویژگی اصلی مشترک در همه میله های برق گیر آن است که آنها همه از مواد رسانایی، مانند مس و آلومینیوم ساخته شده است. مس و آلیاژهای آن رایج ترین مواد مورد استفاده در حفاظت از رعد و برق هستند.

برقگیر میله‌ فلزی است  که در بالای ساختمانها یا در پستهای فشار قوی نصب می‌شود تا با برخورد صاعقه با این میله‌ها از برخورد مستقیم صاعقه به تجهیز جلوگیری شود. این وسیله (Lightening rod) درمهندسی برق نیزه نیز نامیده می‌شود. این وسیله اولین بار توسط بنیامین فرانکلین مخترع آمریکایی ابداع شد. وجود بخار آب، حرارت و هوای گرم باعث ایجاد ابرهای کلمونیموس می گردد. این مدل ابر بسیار گسترده و طول آن بالغ بر ۱۵ کیلومتر و حداقل دارای ضخامت ۱۰ کیلومتر است. گاهی  اوقات وجود ضخامت بالا در وضعیت جوی متلاطم موجب ایجاد دمای تا ۶۵- درجه ی سانتی گراد می شود. همچنین سرعت حرکت بالای ابر و دمای یاد شده باعث ایجاد کریستال های یخ در لایه بالایی ابر و ذرات ریز آب در لایه های پایین گشته و در اثر سرعت ابر، این دو لایه باردار می گردند، به نحوی که کریستال های یخ بار مثبت و ذرات آب، بار منفی به خود می گیرند. در این میانه لایه ی نسبتاً خنثی (از جنس هوای خشک یا مرطوب) با قطر یک تا ۲ کیلومتر، نقش یک جداکننده را در این سیستم اجرا می کند (مانند خازن با دو صفحه ی باردار و عایق در میان که هر چقدر نقش این جداکننده پر رنگ تر باشد، ظرفیت خازن افزایش می یابد)…. در صورت تمایل معرکه بدهید 💙🙏