دوستان نکات ادبی و زبانی وفکری این متن خط به خط برام بنویسید معرکه میدم حتما

چون بشناختم که آدمی شریف تر خلایق است شگفت و قدر ایام عمر خویش نمیداند در افتادم و چون نیک بنگریستم؛ دریافتم که مانع آن راحت اندک و نیاز حقیر است که مردمان بدان مبتلا گشته اند. هر که به امور دنیایی رو آورد و از سعادت آخرت خود غفلت ،کند همچون آن مرد است که از پیش اشتر مست بگریخت و به ضرورت، خویشتن در چاهی آویخت و دست در دو شاخ زد که بر بالای آن روئیده بود و پاهایش بر جایی قرار گرفت در این میان بهتر بنگریسته هر دو ،پای بر سر چهار مار بود که سر از سوراخ بیرون گذاشته .بودند نظر بر قعر چاه افکند اژدهایی سهمناک دید؛ دهان گشاده و افتادن او را انتظار می.کرد به سر چاه التفات نمود. موشان سیاه و سپید بیخ آن شاخها دایم می بریدند و او در اثنای این تدبیری می اندیشید و خلاص خود را طریقی میجست. پیش ،خویش زنبورخانهای و قدری شهد یافته چیزی از آن به لب برد از نوعی در حلاوت آن مشغول گشت که از کار خود غافل ماند و نه اندیشید که پای او بر سر چهار مار است و نتوان دانست که کدام وقت در حرکت