اضافهٔ تشبیهی و اضافهٔ استعاری هر دو از انواع ترکیبهای اضافی هستند:
1. اضافهٔ تشبیهی: در این ترکیب، موصوف (مشبه) به صفت (مشبه‌به) تشبیه می‌شود.
مثال: «دلِ سنگ» → یعنی دلی مانند سنگ (سخت).
2. اضافهٔ استعاری: در این ترکیب، یک کلمه به‌صورت استعاری به جای کلمه‌ای دیگر به‌کار می‌رود.
مثال: «پایِ کوه» → «پا» به‌جای «انتهای کوه» به کار رفته است.
3. تفاوت اصلی: در اضافه تشبیهی، رابطهٔ تشبیه واضح است، اما در اضافه استعاری، یک واژه به‌طور مجازی جایگزین چیزی دیگر می‌شود.
