عید نوروز یکی از جشنهای باستانی و مهم ایرانیان است که همزمان با آغاز فصل بهار و شروع سال جدید هجری شمسی برگزار میشود. این جشن که به معنای «روز نو» است، ریشه در تاریخ کهن ایران دارد و به حدود ۳۰۰۰ سال پیش برمیگردد. نوروز نه تنها در ایران بلکه در بسیاری از کشورهای منطقه، از جمله افغانستان، پاکستان، تاجیکستان، ازبکستان و حتی برخی کشورهای آسیای میانه و قفقاز نیز جشن گرفته میشود.
آیینهای نوروز شامل تمیز کردن خانهها، خرید لباس نو، برپایی سفره هفتسین و دید و بازدید از اقوام و دوستان است. سفره هفتسین شامل هفت عنصر است که هر کدام نماد خاصی دارند، از جمله سیب (سلامتی)، سیر (سلامتی و دفع چشم زخم)، سبزه (سرسبزی و زندگی)، سنجد (عشق)، سکه (ثروت و رفاه)، سماق (صبر و امید) و سرکه (حکمت و تجربه).
این جشن به عنوان نمادی از تجدید حیات، پاکی و شروعی تازه در نظر گرفته میشود و به افراد فرصت میدهد تا از نو شروع کنند و امیدوار به آیندهای بهتر باشند. نوروز فرصتی است برای بازدید از خانواده و دوستان، و همچنین برگزاری مراسم سنتی مانند چهلتخم، پریدن از روی آتش (چهارشنبهسوری) و سایر سنتهای ویژه در برخی مناطق.
در سطح جهانی، سازمان ملل متحد نیز نوروز را به عنوان یک روز جهانی جشن گرفته و آن را به عنوان نمادی از صلح، همبستگی و احترام به تنوع فرهنگی معرفی کرده است.
حکایت :روزی روزگاری، در دیاری دور، پیرمردی به نام حکیم زندگی میکرد. هر سال هنگامهی نوروز، او به کوه میرفت و دانههای مختلفی را در دل زمین میکاشت. همسایگانش میپرسیدند: «چرا در این سن و سال، هنوز اینقدر زحمت میکشی و درخت میکاری؟»
حکیم با لبخندی پاسخ میداد: «زیرا نوروز نه تنها آغاز بهار، بلکه نشانهای از نو شدن زندگی است. اگرچه خودم شاید این میوهها را نچینم، اما نسلهای بعدی از آنها بهره خواهند برد.»
سالها گذشت و وقتی نوروز جدید فرا رسید، درختان حکیم سرسبز و پرثمر شده بودند. مردم از میوههای درختان او لذت میبردند و از حکمت او آگاه شدند.
پس از آن، همه فهمیدند که نوروز فقط آغاز بهار نیست، بلکه یادآور اهمیت سرمایهگذاری در آینده و چیدن میوههای حاصل از زحمات گذشته است. این حکایت به آنها یاد داد که هر گوشهای از زندگی، فرصتی برای شروع دوباره و ساختن دنیایی بهتر است.
نوروز، جشنی است برای زندگی، امید و نو شدن!
شعر در مورد نوروز
نوروز، جشن ملی و باستانی ایرانیان، در واقع نشانهای از آغاز سال نو و بهار است. این جشن نماد زندگی، زیبایی و نو شدن است. در زیر شعری در این مورد تقدیم میشود:
شعر نوروز
بهار آمد و نوروز نو،
بار دیگر گلها سبز و خرماند،
درختان با شکوفهها چمچهای،
دلها شاد و پر از شور و عشقاند.
نوروز آمد، جشن زندگی است،
همه جا بوی عطر گل است،
با شادی و صلح در خانه،
با هم، خوشحال و بیغمی است.
فرش سبز در دشت گسترانده،
چشمانداز طبیعت دلانگیز،
در این روز نو، امیدواریم،
که بیاید برای همهمان نیکبختی و سلامتی.
میتوانیم با هم دلی شاد کنیم،
در کنار هم، دلها را نو کنیم،
نوروز، این روز دلانگیز،
جشن دوستی و زندگی باشد همیشه
امیدوارم بپسندید تاج میدی
