فعل «اویختن» به معنای آویختن یا آویخته شدن است. برای صرف این فعل در زمان ماضی ساده، به شکل زیر عمل میکنیم:
فعل «اویختن» دارای فعل ریشهای «اویخت» و حرف اضافه «ن» است. در ماضی ساده، این فعل به صورت زیر صرف میشود:
- من اویختم
- تو اویختی
- او اویخت
- ما اویختیم
- شما اویختید
- آنها اویختند
بنابراین، صرف فعل «اویختن» در ماضی ساده به شکل فوق است.
