مهم‌ترین ویژگی سوسپانسیون این است که ذرات معلق در آن به راحتی در محیط مایع یا گاز پخش و مستقر میشوند، اما به مرور زمان ممکن است ته‌نشین شوند. سوسپانسیون‌ها معمولاً ناپایدار هستند و اگر مدتی بگذرد، ذرات بزرگ‌تر به آرامی از مایع جدا میشوند و در ته ظرف قرار می‌گیرند. این ویژگی به دلیل اندازه‌ی بزرگ‌تر ذرات در مقایسه با یک محلول (که در آن ذرات حل شده و همگن هستند) اتفاق می‌افتد. برای مثال، مخلوط شن و آب یک سوسپانسیون است؛ اگر به مدت کمی صبر کنید، شن‌ها در ته ظرف ته‌نشین میشوند.
بنابراین، می‌توان گفت که ویژگی کلیدی سوسپانسیون، ناپایداری آن و تمایل ذرات معلق به ته‌نشینی است.
