تنظیم قند خون: در سال گذشته با نوعی از بیماری قند (دیابت) آشنا شدید. چاقی، عدم تحرک و خوردن بیش از حد کربوهیدرات و چربی، احتمال بروز این بیماری را بیشتر می کند. نوع دیگری از بیماری قند که بیماری قند جوانی یا وابسته به انسولین نامیده می شود به میزان ترشح هورمون انسولین مرتبط است. در این نوع بیماری قند، که بیشتر ارثی است، کاهش انسولین باعث افزایش قند خون و بروز نشانه بیماری قند می شود. همچنین این غده با دو نوع هورمون کاهنده (انسولین) و افزاینده قند (گلوکاگون) در تنظیم قند خون نقش اساسی دارد (شکل ۵). وقتی آبمیوه ای می نوشیم، گلوکز آن جذب می شود و میزان قند خون افزایش می یابد. بالا رفتن قند خون، لوزالمعده را تحریک می کند تا هورمون انسولین را به داخل خون ترشح کند. انسولین روی یاخته های کبد اثر می گذارد و آنها را به جذب گلوکز از خون وادار می کند. یاخته های کبد گلوکز را برای استفاده در آینده به صورت گلیکوژن ذخیره می کنند. در مواقعی مانند گرسنگی، که قند خون پایین می آید، لوزالمعده هورمون افزاینده را وارد خون می کند تا اثر بر یاخته های کبد و تجزیه گلیکوژن قند خون را افزایش دهد. [شکل: تنظیم قند خون + لوزالمعده، کبد، یاخته های ماهیچه ای، انسولین، گلوکاگون، گرسنگی، خوردن غذا، کاهش قند خون، افزایش قند خون، ذخیره گلوکز به صورت گلیکوژن، شکسته شدن گلیکوژن به گلوکز، قند خون طبیعی]