استدلال استقرابی (استقرای استقرائی) یکی از شیوههای منطقی برای اثبات ادعاها و قضایا در ریاضی و به ویژه در هندسه است. این نوع استدلال به ما این امکان را میدهد که از یک یا چند نمونه خاص به نتیجهگیری کلی بپردازیم. در واقع، در استدلال استقرابی، با بررسی چندین مورد خاص و نشان دادن اینکه این موارد دارای یک ویژگی مشترک هستند، میتوان وجود آن ویژگی را در تمام موارد مشابه تعمیم داد.
به طور کلی مراحل استدلال استقرابی به شکل زیر است:
1. **جمعآوری موارد خاص**: در ابتدا چند مورد خاص را در نظر بگیرید و ویژگی یا قانون خاصی را بررسی کنید.
2. **مشاهده الگو**: در این مرحله باید بررسی کنید که آیا بین این موارد مشخص، الگو یا ویژگی مشترکی وجود دارد یا خیر.
3. **تعمیم نتیجه**: پس از اینکه یک الگو یا ویژگی مشترک پیدا کردید، میتوانید آن را به همه موارد مشابه تعمیم دهید.
به عنوان مثال، اگر میخواهید ثابت کنید که مجموع هر دو عدد زوج همیشه یک عدد زوج است، میتوانید چند عدد زوج مثل 2 و 4 یا 6 و 8 را بررسی کنید، و سپس نتیجه بگیرید که با هر عدد زوج دیگر نیز این قانون برقرار است.
با این حال، باید توجه داشت که استدلال استقرابی نمیتواند به اندازه استدلال استقرایی (یعنی کل قضایا) اعتمادپذیر باشد و باید در موارد مهمتر از روشهای دیگر نیز استفاده کرد.