ترکیبات کووالانسی و ترکیبات یونی دو نوع مختلف از مواد تشکیلدهنده هستند که هر یک ویژگیها و خواص متفاوتی دارند. در زیر به تفاوتهای اصلی آنها اشاره میکنم:
1. **نوع پیوند**:
- **ترکیبات کووالانسی**: در این ترکیبات، الکترونها بین اتمها به اشتراک گذاشته میشوند. به عبارت دیگر، اتمها برای رسیدن به حالت پایدار و پر کردن لایههای الکترونی خود، الکترونها را با یکدیگر تقسیم میکنند.
- **ترکیبات یونی**: در این ترکیبات، یک اتم (معمولاً فلز) الکترونهای خود را به اتم دیگری (معمولاً غیرفلز) منتقل میکند. این عمل منجر به تشکیل یونهای مثبت (کاتیون) و منفی (آنیون) میشود که به یکدیگر جذب میشوند و یک پیوند یونی ایجاد میکنند.
2. **ساختار و فرم**:
- **ترکیبات کووالانسی**: معمولاً ساختار مولکولی دارند و میتوانند به صورت گاز، مایع یا جامد وجود داشته باشند (مانند آب و دیاکسید کربن).
- **ترکیبات یونی**: معمولاً کریستالی هستند و در دماهای بالا ذوب میشوند و به شکل بلورهای جامد قابل مشاهدهاند (مانند نمک طعام).
3. **خواص فیزیکی**:
- **ترکیبات کووالانسی**: معمولاً با نقطه ذوب و جوش پایینتری نسبت به ترکیبات یونی دارند و بیشتر عایقهای خوبی در الکتریسیته هستند.
- **ترکیبات یونی**: دارای نقاط ذوب و جوش بالا هستند، عموماً در آب حل میشوند و وقتی در محلول قرار میگیرند، الکتریسیته را منتقل میکنند به دلیل وجود یونها.
4. **مثالها**:
- **ترکیبات کووالانسی**: آب (H₂O)، دیاکسید کربن (CO₂)، متان (CH₄).
- **ترکیبات یونی**: کلرید سدیم (NaCl)، سولفات مس (CuSO₄).
با توجه به این توضیحات، میتوان نتیجه گرفت که ترکیبات کووالانسی و یونی از نظر نوع پیوند، ساختار و خواص فیزیکی با یکدیگر تفاوتهای قابل توجهی دارند.
