زببایی صبح،به آن است که در زمانی که به اصطلاح هوا گرگ و میش است بیدار شوی و به سمت پنجره ی اتاقت بروی، هنگام باز نمودن پنجره ی اتاق فقط به تنهایی پنجره ی اتاقت را باز نکرده ای بلکه در واقع تو پنجره معرفت حق تعالی را گشوده ای.
این سخن را با دلیل میگویم ،اگر خوب بنگری و به قلب خاکستری جهان نگاه کنی در آن نوری روشن و زیبا خواهی دید.
در این نور سپیدگون گلبرگ های عاشق را که خود را عاشقانه در کنار معشوقه شان یعنی گل های رنگارنگ قرار داده اند را میبینی.
اگر کمی گوش کنی،زمزمه ی باد را میشنوی که خود را آرام بر روی چتر محبت درختان یا همان برگ هایشان به رقص دراورده.و رقص باد بر روی درختان خودخبر از رویش باران از ابر های نقره فام را میدهد.
در این لحظه لبخند آسمان دیده میشود و صدای قهقه خنده او و ابر هایش قلب و روحت را تسکین میدهد.
و همه ی این شگفت انگیزان تورا به ساحل آرزوهایت هدایت کرده و موجب تفکرات زیباتری در تو میشود.
آری،این است چتر محبت طبیعت و قلب به ظاهر خاکستری جهان..
انشا از خودم هست و اصلا کپی نیست حتی یک جملش 💛💚
