من کنفرانس دارم اه میشه یکم توضیحات بدین معرکه میدم کنفرانس هویت فردی و خود اگاهی

خودآگاهی ، توانایی دیدن خود به روشنی و عینی از طریق تأمل و درون بینی است. در حالی که ممکن است دستیابی به عینیت کلی در مورد خود امکان پذیر نباشد (این بحثی است که در طول تاریخ فلسفه ادامه داشته است) ، خودآگاهی دارای درجاتی است و در یک طیف تعریف می شود. اگرچه همه تصور بنیادی در مورد خودآگاهی دارند ، اما ما دقیقاً نمی دانیم که از کجا ناشی می شود ، زمینه ساز آن چیست و به نظر می رسد که میزان آن در افراد مختلف، متفاوت است. اینجاست که تئوری خودآگاهی وارد می شود و پاسخ های بالقوه ای به سؤالاتی مانند این را ارائه می دهد. نظریه خودآگاهی چیست؟ تئوری خودآگاهی مبتنی بر این ایده است که شما افکار خود نیستید، بلکه وجودی هستید که افکارتان را رصد می کند. شما متفکر هستید، یعنی جدا از افکار خود. (Duval و Wicklund، 1972). ما می توانیم روز خود را پشت سر بگذاریم بدون اینکه به درون خود بنگریم ، فقط فکر و احساس داشته و آنطور که می خواهیم کنیم؛ با این حال ، همچنین می توانیم توجه خود را به درون خود معطوف کنیم، توانایی ای که دووال و ویکلوند آن را “ارزیابی خود” نامیدند. بیشتر بدانید: خجالت چیست و چه عواملی باعث ایجاد آن می‌شود؟ هنگامی که ما درگیر ارزیابی خود قرار می شویم ، می توانیم به این بیندیشیم که آیا آنگونه که باید و شاید فکر و احساس و عمل کرده یا از معیار ها و ارزش های خود پیروی می کنیم. معرکه یادت نره این به عنوان مقایسه با معیار های صحیح ما شناخته می شود. ما این کار را روزانه انجام می دهیم ، با استفاده از این استاندارد ها، به عنوان راهی برای قضاوت در مورد درستی افکار و رفتار هایمان.