بدیع چیست و لف و نشر چیست اینا رو توضیح بدیم بهم با مثال

لف و نشر چیست با مثال؟ لف در لغت به معنی پیچیدن و نشر به معنی باز کردن و گسترده است. آوردن چند کلمه که از نظر معنی به یکدیگر وابسته اند را لف و نشر می‌گویند. مثال: تا رفتنش ببینم و گفتنش بشنوم از پای تا به سر همه صمع و بصر شدم بدیع چیست؟ بدیع در لغت به‌معنی چیز تازه و نوظهور و نوآیین و در اصطلاح عبارت است از آرایش سخن فصیح و بلیغ، خواه نظم باشد و خواه نثر و مرادف آن را سخن‌آرایی و نادره‌گویی و نغزگفتاری می‌توان گفت. کلمهٔ «بدیع» از مادّه بدع الشیء، یبدعه بدعاً، می‌باشد، یعنی ایجاد کرد و آغاز کرد.

بنابراین لف و نشر، گردآوری و بازگشایی است، یعنی گردآوری رشته‌ای از کلمات، و سپس بازگشودن صفات یا ویژگی‌های مربوط به آن‌ها در ادامه بیت. در عربی لف (همریشه با لفافه) به معنی درهم‌پیچیدن و گردآوردن، و نشر به معنی پراکندن و گشودن است. یک مثال ساده از لف و نشر: فرض کنید می‌گوییم: «گل و بلبل، زیبا و خوش‌صدا