شعر اول لغات فارسی اصیل قدیمی کم شده/ می اندک اندک جای همی را گرفته در به جای اندر در حال جایگزین شدن است، لغات فارسی اصیل قدیم و بجای آنها لغات عربی گرفته شده است، سبک شعر هم نزدیک به خراسانی
شعر دوم
معشوق زمینی و دست یافتنی بود، در شعر این دوره مقام معشوق اندک اندک متعالی شده،
آتش،مشبه به، آب یدیده ای مظلوم مشبه، چون روان گشت خشک تر سوزد، وجه شبه تشبه گسترده هست