کنیهاش ابوالفضل است و به او القاب دیگر مانند «قمر بنی هاشم»، «سقای کربلا»، «علمدار حسین» و قمر منیر بنی هاشم و غیره نیز دادهاند. طبق روایات شیعه او جوانی دلاور، زیبا و بلند قد بودهاست، در جنگهای صفین و نهروان در کنار پدرش علی بن ابیطالب جنگیدهاست و او یکی از چند نفری است که در بین شیعیان به بابالحوایج معروفند.
معرکه یادت نره
۱. ابوالفضل ۲. ابو القِربَه ۳. ابو القاسم ۴. ابن البَدَویّه ۵. ابو الفَرجَه قمر بنی هاشم ۴. سقّاکَبْش الکتیبه ۶. حامی الظُعَینه۷. شهید؛(۲۶)
۸. عبد صالح؛
۹. مستجار (پشت و پناه)؛
۱۰. فادی (فداکار)؛
۱۱. ضَیغَم (شیر)؛
۱۲. مُؤثر (ایثارگر)؛
۱۳. ظَهر الولایه (پشتیبان ولایت)؛
۱۴. طیار؛(۲۷)
۱۵. اکبر؛(۲۸)
۱۶. مواسی (ایثار کننده)؛
۱۷. واقی (پاسدار)؛
۱۸. ساعی(۲۹) (تلاشگر)؛
۱۹. صدّیق (راست گفتار و درست کردار)؛
۲۰. بَطَل (گُرد)؛
۲۱. اطلس (چابک و شجاع، در لغت به معنای رنگارنگ یا دو رنگ بوده(۳۰) و کنایه از فرد زیرک و چابک است)؛
۲۲. حامل اللّواء (پرچمدار).(۳۱)
۲۳. صابر؛
۲۴. مجاهد؛
۲۵. حامی؛
۲۶. ناصر؛(۳۲) در کلام معصومین علیهم السلام لقبهای دیگری نیز برای حضرت عباس آمده است که از جایگاه والا و مقام ارجمند حضرت عباس(علیه السلام) حکایت می کند.
