برای پاسخ به این سوال، ابتدا باید نظریه مزیت مطلق و مزیت نسبی را در نظر بگیریم:
الف) تعداد واحدهایی که برای تولید برنج به کار گرفته میشود:
- ژاپن: ۴۰
- چین: ۶۰
- ایران: ۷۰
ژاپن کمترین واحدها را برای تولید برنج نیاز دارد، بنابراین مزیت مطلق در تولید برنج را دارد.
ب) تعداد واحدهایی که برای تولید گندم به کار گرفته میشود:
- ژاپن: ۵۰
- چین: ۴۰
- ایران: ۳۰
ایران کمترین واحدها را برای تولید گندم نیاز دارد، بنابراین باید در تولید گندم متمرکز شود.
پ) بدون در نظر گرفتن هزینههای حمل و نقل:
برای این بخش باید به مفهوم مزیت نسبی نیز توجه کرد:
- ژاپن مزیت مطلق برنج دارد.
- ایران مزیت مطلق گندم دارد.
با توجه به مزیت مطلق، بهبود اقتصادی این است که ژاپن بر تولید برنج و ایران بر تولید گندم تمرکز کنند.
