در همه ابیات تشبیه وجود دارد به جز:
۱. مرا تا قیامت نگیرد به دوست
چو بیند که در عز من ذل اوست
۲. چو دیده به دیدار کردی دلیر
نگردی چو مستسقی از دجله سیر
۳. به بالا صنوبر به دیدن چو حور
چو خورشیدش از چهره می تافت نور
۴. مرا همچنین چهره گلفام بود
بلورینم از خوبی اندام بود