عشق اول می کند دیوانه ات تا ز ما و من کند بیگانه ات عشق چون در سینه ات مأوا کند عقل را سرگشته و رسوا کند:)

گر ز چشمانت بگويم شعر بی‌پايان شود گر ز موهايت بگويم رازِ شب عنوان شود گر بگويم از جمالت ماه رسوا می‌شود می‌رود تا پشت ابری در خفا پنهان شود