سلام
1. عموم و خصوص مطلق: یکی شامل همهی افراد دیگری است.
مثال: «هر انسانی حیوان است» → مجموعهی انسانها داخل مجموعهی حیوانهاست.
2. عموم و خصوص منوجه: دو مجموعه در بعضی جاها مشترکاند، در بعضی متفاوت.
مثال: «دانشآموزان» و «ورزشکاران» → بعضی مشترکاند (دانشآموز ورزشکار)، بعضی فقط دانشآموزند یا فقط ورزشکار.
3. تساوی: هر دو مجموعه دقیقاً یکی هستند.
مثال: «مثلث متساویالاضلاع» و «مثلثی که سه زاویهاش مساوی است»
پس:
عموم و خصوص مطلق → یکی در دل دیگری.
عموم و خصوص منوجه → مشترک، بخشی متفاوت.
تساوی → دقیقاً برابر.
تعداد «هر» و «بعضی» در هر کدوم از این روابط:
۱. عموم و خصوص مطلق
یک قضیه کلی (هر)
یک قضیه جزئی (بعضی)
مثال:
هر انسانی حیوان است.
بعضی حیوانها انساناند.
---
۲. عموم و خصوص منوجه
دو قضیه جزئی (بعضی و بعضی)
مثال:
بعضی دانشآموزان ورزشکارند.
بعضی ورزشکاران دانشآموزند.
---
۳. تساوی
دو قضیه کلی (هر و هر)
مثال:
هر مثلث متساویالاضلاع، مثلثی است که سه زاویهاش مساوی است.
هر مثلثی که سه زاویهاش مساوی است، متساویالاضلاع است.
خلاصهش به زبان ساده:
مطلق → (هر + بعضی)
منوجه → (بعضی + بعضی)
تساوی → (هر + هر)
✨موفق باشی ✨
