ایران
ایران من با تاریخی با شکوه و مردمانی دلیر پارجاست، همان کشوری که همه از رنگ هایش، غذاهایش، ومردمانش سخن میگویند.
ما در کشور خود؛کودکان،مادران،پدران و حتی نوجوانان و جوانانی را از دست دادیم که یک هدف داشتند آنم این است ، آبادی کشورشان.
ماهم الان وقت داریم که برای آیادی اش بجنگیم ،بی عدالتی را دورسازیم .
ایران یک اسم نیست ، جلا دهنده روح است.
شعری که مرا یاد ایران می اندازد:
چو ایران نباشد تن من مباد
بدین بوم و بر زنده یک تن مباد