بچه ها کی میتونه آرایه استعاره رو توضیح بدا؟

کیرم تو کس ننت به ننت بگو کون نده کیرم تو کن بابات

سلام استعاره شگردی ادبی است که در آن، چیزی را با نام یا ویژگیِ چیزِ دیگری بیان می‌کنیم؛ یعنی تشبیه داریم، اما نشانه‌های تشبیه (مثلِ «مثلِ، چون، همانند») حذف می‌شود. درواقع می‌گوییم: «الف = ب» چون شباهتی ذهنی بین‌شان می‌بینیم. مثال‌ها: «دلش سنگ است» → یعنی بی‌احساس است. «دانش چراغ راه است» → یعنی راهنمایی می‌کند. «زندگی سفر است» → یعنی پر از تغییر و مرحله. معرکه یادت نره😎

آرایه (Figure of Speech) تعریف کلی: آرایه یا «آرایه ادبی» به هرگونه شیوه‌ی هنری، ساختار کلامی، یا استفاده غیرمستقیم و خلاقانه از کلمات گفته می‌شود که هدف آن زیباتر، تأثیرگذارتر، یا پخته‌تر کردن کلام نسبت به معنای تحت‌اللفظی آن است. آرایه‌ها ابزارهایی هستند که شاعران و نویسندگان برای انتقال احساسات، ایجاد تصویر ذهنی قوی‌تر و افزودن لایه‌های معنایی به متن به کار می‌برند. مثال‌های مهم: آرایه‌ها دسته‌بندی‌های بسیار گسترده‌ای دارند. برخی از مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: تشبیه (Simile): برقراری شباهت بین دو چیز با استفاده از کلماتی مانند «مانند»، «چون»، «همچون». مثال: چهره‌اش چون ماه تابان بود. تشخیص (Personification): نسبت دادن ویژگی‌های انسانی به اشیاء یا مفاهیم غیرانسانی. مثال: باد ناله می‌کرد و درختان می‌لرزیدند. کنایه (Metonymy/Allusion): استفاده از یک مفهوم یا واژه برای اشاره به مفهومی دیگر که با آن ملازمه دارد. مثال: «مستأجر خانه او شد.» (منظور مالک خانه است.) ۲. استعاره (Metaphor) تعریف کلی: استعاره یکی از زیرمجموعه‌های مهم آرایه‌های ادبی است و شکلی فشرده و قوی از تشبیه است که در آن یکی از طرفین تشبیه (مشبه یا مشبه‌به) حذف می‌شود و تنها یکی از آن‌ها باقی می‌ماند و مفهوم دیگری را تداعی می‌کند. در واقع، استعاره یعنی «نامیدن چیزی به نام چیزی دیگر که وجه شباهت قوی با آن دارد، بدون استفاده از ادات تشبیه». انواع اصلی استعاره: الف) استعاره مصرحه (Explicit Metaphor): در این نوع، مشبه‌به (طرف دوم تشبیه) به جای مشبه (طرف اول) می‌آید. مثال: «آن سروِ ناز که در باغ دل ماست…» در اینجا، منظور «معشوق» است (مشبه)، اما به جای آن از «سروِ ناز» (مشبه‌به) استفاده شده است. وجه شباهت، «بلند قامت و زیبا بودن» است. ب) استعاره مکنیه (Implicit Metaphor): در این نوع، مشبه (طرف اول تشبیه) حذف می‌شود و تنها یکی از لوازم، صفات، یا متعلقات مشبه‌به ذکر می‌گردد. به این بخش حذف شده، “قرینه” گفته می‌شود که وجود آن، استعاره را آشکار می‌کند. مثال: «چو خورشید فلک، پیرهن برکند.» در اینجا، خورشید (مشبه) حذف شده و یکی از لوازم آن یعنی «پیرهن کندن» (که برای غروب کردن به کار می‌رود) ذکر شده است. (مشبه‌به، انسان است.) تفاوت اصلی بین تشبیه و استعاره: ویژگی تشبیه (Simile) استعاره (Metaphor) اجزا مشبه، مشبه‌به، ادات تشبیه، وجه شبه یکی از طرفین تشبیه (مشبه یا مشبه‌به) حذف شده است. کلمات کلیدی مانند، چون، همچون، نظیر کلمات جانشین شده (مثل «سرو» برای «معشوق») میزان قدرت بیان آشکار شباهت بیان ضمنی و قوی‌تر شباهت خلاصه نهایی: هر استعاره یک تشبیه فشرده است، اما هر تشبیهی لزوماً استعاره نیست. استعاره بر پایه شباهت بنا شده اما با حذف یکی از ارکان اصلی تشبیه، کلام را فشرده‌تر و پر معناتر میکند