خلاصه درس ۱۰ پیام
در این درس با یک نوع سرمایه آشنا میشویم که از مال و ثروت هم باارزشتر است؛ و آن، وقت و جوانی انسان است.
خداوند به ما عمر و زمان داده تا با آن کارهای خوب انجام دهیم؛ مثل:
یاد گرفتن علم،
عبادت و نزدیک شدن به خدا،
کمک به دیگران،
ساختن آیندهی خودمان و جامعه.
در درس میفهمیم کسانی که قدر وقت خود را نمیدانند و آن را با تنبلی، سرگرمیهای بیفایده یا کارهای نادرست هدر میدهند، مثل کسی هستند که سرمایهی بزرگش را از دست میدهد. اما انسان باایمان و عاقل، سعی میکند از هر لحظهی عمرش بهترین استفاده را بکند.
پیام مهم درس این است که:
وقت و جوانی، سرمایهای گرانبها و غیرقابل بازگشت است.
باید برای عمر خود برنامهریزی کنیم.
از فرصتها برای رشد علمی، اخلاقی و ایمان خود استفاده کنیم.
در پایان میتوان گفت:
اگر ما قدر این سرمایه را بدانیم و آن را در راه درست خرج کنیم، هم در دنیا موفق میشویم و هم در آخرت، سربلند و سعادتمند خواهیم بود.