مصدر یعنی چه

تعریف مصدر:    کلمه ای ( اسمی ) است که معنی اصلی تمام فعـل ها، برخی اسم ها،  صفت ها و  قیدها را دربردارد بدون آن که بر زمان یا شخص معیّنی دلالت کند. ویژگی های مصدر : . مصدر ها به فعل ماضی ( گذشته ) شباهت دارند.    رفتن ( مصدر  ): رفت، می رفت، رفته است و . . . 2. دو حرف آخـر مصدر، همیشه « تن » یا « دن » است مانند: رفتن، گذشتن، نوشتن،  دیدن، آوردن، پریدن، خندیدن طرز پیدا کردم مصدر: هرگاه کلمه ای ( فعل، اسم، صفت، قید ) را به ما دادند تا مصدر آن را پیدا کنیم، به  کلمه ی داده شده خوب دقّت کرده و سئوال زیر را در مورد آن مطرح می کنیم:          این کلمه بر چه کار یا حالتی دلالت می کند؟ مثااً برای پیدا کردن واژه ی « آموزگار» که صفت است، اوّلین کاری که  می کنیم  سئوال بالا را از آن می پرسیم. جواب، « آموختن» است. پس مصدرِ  « آموزگار »،  کلمه ی « آموختن » است. نکته : مصدر، یک یا چند حرف خود را در کلمه ا ی که از آن ساخته می شود، بر جا  می گذارد چنان که مصدر « آموختن » در کلمه ی « آموزگار »، « آمو » را بر جا  گذاشته است.