### سؤال ۱: انشای داستانی درباره سنگ
در دل کوههای بلند و سرسبز، سنگی بزرگ و باستانی به نام «سنگ امید» وجود داشت. این سنگ، داستانهای زیادی در دل خود داشت و هر کس که به آن نزدیک میشد، حس عجیبی را تجربه میکرد.
روزی روزگاری، دو دوست به نامهای آرش و نیما تصمیم گرفتند به کوه بروند و از زیباییهای طبیعت لذت ببرند. وقتی به نزدیکی «سنگ امید» رسیدند، متوجه شدند که سنگ به طرز عجیبی درخشان است و نور خورشید را به زیبایی منعکس میکند.
آرش به نیما گفت: «این سنگ حتماً داستانهای زیادی دارد. بیایید به آن نزدیک شویم و از رازهایش باخبر شویم.»
وقتی به سنگ نزدیک شدند، ناگهان صدای عجیبی از درون سنگ به گوششان رسید. سنگ شروع به صحبت کرد و گفت: «من سنگ امید هستم. سالهاست که در اینجا نشستهام و شاهد داستانهای بسیاری از انسانها بودهام. هر کسی که به من نزدیک شود، میتواند آرزویش را با من در میان بگذارد.»
نیما با تعجب پرسید: «آیا واقعاً میتوانیم آرزو کنیم؟»
سنگ پاسخ داد: «بله، اما باید با قلبی پاک و نیت خوب این کار را انجام دهید.»
آرش و نیما تصمیم گرفتند آرزو کنند. آرش آرزو کرد که همیشه دوستیهایشان پایدار بماند و نیما آرزو کرد که همیشه در کنار هم باشند و از طبیعت لذت ببرند.
پس از آن، سنگ درخشش بیشتری پیدا کرد و گفت: «آرزوهای شما با نیت پاکتان محقق خواهد شد. به یاد داشته باشید که دوستی و محبت همیشه باید در قلبهای شما باشد.»
دوستها با دل شاد به خانه برگشتند و از آن روز به بعد، هر بار که به کوه میرفتند، به «سنگ امید» سر میزدند و یادآوری میکردند که دوستی و امید همیشه باید در زندگیشان جاری باشد.
این داستان نشان میدهد که سنگها نیز میتوانند حامل پیامهای عمیق و زیبایی باشند و دوستی و امید در زندگی ما چه جایگاهی دارد.