اصلا دل و دماغ و انگیزه نمونده ادامه بدم منی که حداقل 14 ساعت تو روز تعطیل میخوندم 9 ساعت تو مدرسه و برا قبولی تو دانشگاه خودم و پاره میکردم الان نه ذوق نه انگیزه مونده زخم زبون خانواده یه طرف بلاتکلیفی خودمون یه طرف اوضاع مملکت یه طرف حال بد روحمون یه طرف بخدا حاضرم برم کار کنم حداقل ذهنم آرومه هر روز بدتر از دیروز رد میشه
