انسانها دارای خوبی ها و بدی ها عیب ها و نقص ها و کاستی هایی هستند و همچنین داری صفات خوبی نیز هستند هر انسانی میتواند با تلاش خود این عیب ها را جبران کرده به بهترین نوع خود تبدیل شود حال اگر کسی به دنبال بهبود شخصیت خویش نباشد و فقط بدنبال توجیه عیوب خود باشد و عیب های دیگران را برای یپوش گذاشتن بر عیب های خویش آشکار سازد چه میشود؟!
او عیب های خود را نمیبیند در حالی که سرشار از کاستی است و به دیگری میگوید تو اینگونه یا آنگونه هستی و در اینجاست که میگویند دیگ به دیگ میگه روت سیاه.