عید مبعث یکی از اعیاد بزرگ مسلمانان اسـت. رسول گرامی اسلام در روز ۲۷ رجب سال چهل عام الفیل بـه پیامبری برگزیده شدند که این روز را عید مبعث می گویند ودر ان روز جشن عید مبعث برگزار میکنند.
بعثت در صبح اتفاق افتاد.
محمد امین «ص» قبل از شب ٢۷ رجب در غار حرا بـه عبادت خدا و راز و نیاز پرداختند. ایشان قبل از بعثت، در بعضی از اوقات برای تفکر و عبادت بـه غار حرا در کوهی واقع در شمال مکه پناه میبردند. ان جناب در عالم خواب رؤیاهایي میدیدند راستین و برابر پروردگار بزرگشان برای پذیرش وحی بـه تدریج آماده می شد. در عالم واقع روح الامین، جبرئل بزرگ، فرشته وحی مأمور شد آیاتی از قرآن را بر ایشان بخواند و حضرت را بـه مقام پیامبری مفتخر سازد.
این واقعه بـه طور معروف، در روز ۲۷ رجب، سیزده سال قبل از هجرت ودر سال چهلم عام الفیل برابر با سال ۶۱۰ میلادی روی داد. اولین آیاتی که بر حضرت نازل شد در ابتدا آیات اولین سوره علق و سپس مُدَّثر بود. حضرت محمد مصطفی «ص» دراین هنگام چهل ساله بودند.
تنهایی و توجه خاص در غار حالتی غریب در ایشان ایجاد میکرد. حالتی وصف ناشدنی، ترس و ابهام از یک طرف و شعف و سبکبالی از سوی دیگر و بـه ناگاه در شبی از این لیالی پر قدر فرشته وحی بـه یک باره بر او نازل گردید با این پیام: «اقرأ باسم ربک الذی خلق، خلق الانسان من علق، اقرأ وربک الاکرم، الذی علم بالقلم، علم الانسان ما لم یعلم».
جبرئیل از سوی خدا وحیاي آورد و بـه پیامبر گفت: بخوان و ایشان گفتند: «نمیتوانم، یا خواندن نمیدانم». خدای متعال پیامبرش را از بین کسانی که درس ناخوانده بودند برگزید تا کسی نگوید این مطالب را نزد دیگری آموخته بودو همه ی بفهمند که ان چه بیان میدارد، وحی اسـت. آغاز اسلام و شروع بعثت با نام خدا، خواندن، قَلَم، قیام، هشدار، پاکی و اخلاص و بزرگداشت خدا شروع شد.
پیامبر گرامی اسلام، پس از بعثت، نستوه و خستگی ناپذیر با جهل، کفر و ستم مبارزه کرد و پس از سه سال تبلیغ مخفی و ده سال دعوت علنی مردم بـه توحید و ترویج آشکار دین اسلام در شهر مکه، بـه مدینه هجرت کرد و تا پایان عمر خویش در ان دیار ماند.
