نکات تصویری: ۱. در مرحله پروفاز، فامینه با انباشته شدن پروتئین‌های هیستون، فامینه به فام‌تن تبدیل می‌شود. ۲. در مرحله پروفاز، رشته‌های دوک تقسیم به سانتریوم متصل می‌شوند سپس با سابیده شدن در امتداد آن به سمت قطب‌های یاخته حرکت می‌کند که رشته دوک از آن ایجاد شده است. این حرکت با انقباض رشته دوک صورت می‌پذیرد سپس مشابه فام‌تن‌ها، فامینه‌ها به سمت جلو یا عقب حرکت کرده و در نهایت در وسط یاخته متوقف می‌شوند. در این مرحله فاصله هر فام‌تن از دو قطب به یک اندازه است. ۳. در مرحله آنافاز فامینه‌های تک‌کشسانی از هم دور می‌شوند در این مرحله ظاهر یاخته نسبت به مرحله قبل کشیده‌تر می‌شود. ۴. بخش‌هایی از رشته‌های دوک تقسیم که به مرکز یاخته نزدیک‌تر هستند، فاصله بیشتری از هم دارند. ۵. در مرحله پرومتافاز همپوشانی‌های کوچکی بین بخشی از رشته‌های دوک تقسیم ایجاد می‌شود، این رشته‌های دوک به فام‌تن‌ها متصل نیستند. ۶. در حین تقسیم، بیشترین فاصله دو جفت سانتریول در مرحله آنافاز و کمترین فاصله در مرحله پروفاز قبل از داسمان گرفتن آن‌ها از یکدیگر است. ۷. در مرحله آنافاز، فام‌تن‌ها از محل سانتریوم خم می‌شوند و به یکدیگر نزدیک‌تر می‌شوند. ۸. در مرحله آنافاز نسبت به مرحله قبل، تعداد فام‌تن‌ها دو برابر می‌شود ولی هم‌چنان تعداد فابریک‌ها ثابت است. ۹. در مرحله آنافاز هر سانتریوم به دو رشته دوک اتصال دارد ولی در آنافاز، هر سانتریوم به یک رشته دوک تقسیم متصل است. ۱۰. در مرحله تلوفاز دو هسته در یاخته وجود دارد که از نظر ژنتیکی یکسان هستند در این مرحله تقسیم سیتوپلاسم با فرو رفتگی در غشای یاخته شروع می‌شود. [شکل: دوک تقسیم + ماشین‌های پروتئینی + سانتریوم + فام‌تن]