خلاصه از صحفه ۱۰۱ تا ۱۰۴ پس چرا نمیگین

میگه که عربا وقتی میخواستن ماوراء النهر و سرزمین های رود سیحونو فتح کنن با یکسری ترک بر خوردند این ترکا قدرت خوبی تو امور نظامی داشتن پس توسط خلفای عباسی بکار گرفته شدن و به مناصب نظامی خوبی هم رسیدن یکی از اونا الپتگین بود که سپهسالار بودو در غزنه حکومت محلی راه انداخت بعدش محمود که پسر سبکتگین بود اومدو تونست همه خراسان و بخشی از قلمرو سامانیان رو تصرف کنه اون یکسری اقدامات سیاسی نظامی انجام می داد و در قالب دینی و حمایت از عباسیان توجیهش میکرد مثلا حمله به ری ولی مهم ترینش لشکرکشی های بی امانش به هند بود که ظاهرا جهاد در راه خدا بود ولی برای کسب ثروت اون منطقه بود و در پی این اقدام اسلام و فارسی در اون منطقه توسعه یافت بعد این محمود پسرش مسعود اومد.در این زمان بدلیل درگیری های داخلی و مشغول شدن مسعود به حمله به هند،از وضعیت مردم و کشور خودش غافل شد پس سلجوقیان اومدن در جنگی در دندانقان ترتیب مسعودو دادن.اما هنوز غزنویان تا آخرای قرن ششم بر مناطقی از ایران حکومت داشتن طغرل سلجوقی هم که فرماندهی این سلاجقه (سلجوقیان)بود نیشابورو گرفت مرکز خودش قرارش داد بعد به بغداد رفت و چون خلیفه عباسی اونجارو از دست آل بویه رها کردن خودش رو منجی خلافت معرفی کرد خلیفه هم کم بارش چاپلوسی نکرد و حکومت ایران و عراق بهش سپرد و گفت اسم نحسشو تو خطبه بخونن و به نامش سکه ضرب کنن و بهشم لقب سلطان رکن الدوله رو داد در زمان الب ارسلان جانشین همین مرتیکه سلجوقیان تو ملازگرد امپراتوری روم شرقی رو شکست دادن و آسیای صغیرو فتح کردن و در آخر با مردن وزیران و پادشاه هایی مثل ملکشاه و خواجه نظام‌الملک طوسی اختلاف بر سر قدرت اوج گرفت و بعدشم با هجوم اقوام مهاجر قلمرو تجزیه شد و مبارزات اسماعیلی ها در ایران و قدرت گرفتن اتابکان دهن سلجوقیانو سرویس کرد صفه صدو چهار هم چیزی نداره