**الف) همه راستی کن که از راستی / نیاید به کار اندرون کاستی**
* **معنی:** همیشه راستگو و درستکار باش، زیرا از راه راستی و درستی، هیچگونه نقص، عیب و کاستی در کارها پدید نمیآید و کارها به سرانجام نیک میرسند.
**ب) سخنان محال و گزاف نگوید که در چشم مردم سبک شود.**
* **معنی:** انسان نباید حرفهای غیرممکن، بیپایه و اغراقآمیز بزند، زیرا با این کار نزد مردم اعتبار و ارزش خود را از دست میدهد و خوار و کوچک میشود.
**ج) از گفتهٔ ناکرده و بیهوده چه حاصل / کردار نکو کن که نه سودیست از گفتار**
* **معنی:** از حرفهایی که به عمل تبدیل نمیشوند و سخنان بیهوده، هیچ نتیجهای به دست نمیآید؛ پس به جای حرف زدن، کار نیک انجام بده که سخنِ بدونِ عمل، سودی برای تو نخواهد داشت.
**د) ای نام تو روییده به گلدان لبم / در مرحمت تو غوطه ور روز و شبم**
* **معنی:** (خطاب به خداوند) ای خدایی که نامت (ذکر تو) همیشه بر لبهای من جاری است (مانند گلی که در گلدان لبهایم روییده باشد)؛ من شب و روز در دریای لطف و مهربانی تو غرق هستم.
معرکه یادت نرههههههههههه
