آهنربای الکتریکی با روش القا زمانی ایجاد می‌شود که یک شیء فلزی (مانند میخ) در معرض میدان مغناطیسی یک آهنربای دائمی قرار گیرد. به این ترتیب، میخ به طور موقت به یک آهنربا تبدیل شده و قادر است سایر اشیا را جذب کند. این پدیده القا نامیده می‌شود و در آن، آهنربا با ایجاد میدان مغناطیسی، باعث القای مغناطیسی در فلز می‌شود.
جزئیات بیشتر:
میدان مغناطیسی:
آهنربای دائمی یک میدان مغناطیسی ایجاد می‌کند که از قطب شمال (N) به قطب جنوب (S) آن جریان دارد.
القای مغناطیسی:
وقتی میخ به میدان مغناطیسی آهنربا نزدیک می‌شود، اتم‌های آن با هم مرتب شده و به طور موقت یک قطب مغناطیسی شمالی و یک قطب مغناطیسی جنوبی ایجاد می‌کنند. این امر باعث می‌شود که میخ به آهنربا تبدیل شود.
قطب های مخالف جذب می شوند:
در نتیجه، قطب های مخالف (قطب شمال میخ و قطب جنوب آهنربا، یا برعکس) به هم نزدیک می‌شوند و میخ را به سمت آهنربا جذب می‌کنند.
جذب موقت:
تا زمانی که میخ در میدان مغناطیسی آهنربا قرار دارد، آهنربایی است. به محض اینکه میخ از میدان مغناطیسی دور شود، خاصیت مغناطیسی آن از بین می‌رود و دیگر جذب نمی‌کند.
مثال:
فرض کنید یک میخ آهنی را به یک آهنربای قوی نزدیک میکنید. میخ به سرعت به یک آهنربای کوچک تبدیل می‌شود و قطب مخالف آهنربای اصلی را جذب می‌کند.
تفاوت با آهنربای الکتریکی:
آهنربای الکتریکی با استفاده از جریان الکتریکی ایجاد می‌شود و نیاز به یک میدان مغناطیسی خارجی ندارد. در حالی که آهنربای ایجاد شده به روش القا، به یک میدان مغناطیسی خارجی برای وجود خود نیاز دارد.
بفرما تاج یادت نره
