به طور کلی عوامل نابرابری در سطح جهان به دو دسته تقسیم میشن عوامل خارجی و عوامل داخلی برای عوامل خارجی باید بریم خارج از اون کشور دنبال عوامل بگردیم.
و اما برای یافتن عوامل داخلی بی عدالتی در جهان باید بریم تو خود کشورها دنبالش بگردیم که ماشالا تعدادشونم کم نیست وابستگی حکومتها به بیگانگان استبداد، وجود فرهنگها یا عادتهای غلط
اشتباه اهل کار و تلاش نبودن مردم و البته مدیریت استفاده نکردن از ظرفیت و استعدادهای موجود و کلی چیزای
دیگه.
برای سنجیدن کیفیت زندگی ،آدما یه شاخصی هست به اسم شاخص توسعه انسانی که با در نظر گرفتن عوامل مختلف اقتصادی
، بهداشتی و فرهنگی کیفیت زندگی توی کشورای مختلف رو با هم مقایسه میکنه و با سه تا مورد اصلی اندازه گیری میشه: ۱. درآمد و
رفاه .۲ امید به زندگی یا متوسط طول عمر؛ ۳ سواد و آموزش.
اگه این سه تا عامل یعنی درآمد و رفاه امید به زندگی و سواد رو با هم جمع کنیم میتونیم کیفیت زندگی مردم کشورها رو با هم مقایسه کنیم و بگیم که هر کشور توسعه انسانیش خیلی بالاس بالاس ، متوسطه یا پایینه
امید به زندگی یعنی تعداد سالهایی که انتظار میرود کودکی که در آن کشور به دنیا آمده است عمر کند و زنده بماند. این عدد چه جوری حساب میشه؟ با میانگین گرفتن از سن افراد فوت شده.