سوره انبیاء، یکی از سورههای مکی قرآن است که در جُمَلهٔ سورههای میانهٔ قرآن قرار دارد و دارای 112 آیه است. این سوره به موضوعات متعددی از جمله پیامبران الهی، معاد، و نشانههای قدرت خداوند میپردازد.
از جمله نکات قابل توجه در سوره انبیاء، بیان قصههای چند پیامبر از جمله بنیاسرائیل، ابراهیم، نوح و موسی است که نشاندهندهٔ مراحل مختلف دعوت انبیاء و واکنشهای مردم به آنهاست. این سوره همچنین بر اساس تقاضای مردم، تأکید بر لزوم ایمان به وحدت خداوند و معاد دارد.
سوره انبیاء با ذکر برخی معجزات الهی و نشانههای بزرگ خداوند در عالم وجود، به مؤمنان یادآوری میکند که قدرت خداوند از هر چیزی بالاتر است و در نهایت، همه به سوی او بازمیگردند. در واقع، این سوره بهعنوان یک یادآور قوی از مسئولیت انسان در مقابل پروردگارش عمل میکند.
در نهایت، اهمیت سوره انبیاء در تقویت ایمان و پیوند با معانی عمیق کلام وحی و ادراک بهتر از نقش انبیاء در هدایت انسانیت قابل توجه است.
