در جمله (الف) "دختر خوب همسایه":
۱. دختــــــر: یک هجای کوتاه
۲. خــــــوب: بدون هجای کوتاه
۳. همسایه: دو هجای کوتاه ("هم" و "یه")
در جمله (ب) "تا شب نرود":
۱. تــــــا: بدون هجای کوتاه
2. شب: بدون هجای کوتاه
۳. نــرود: دو هجای کوتاه ("ن" و "ود")
بنابراین، جمله (الف) دو هجای کوتاه و جمله (ب) دو هجای کوتاه دارد.