استعاره مکنیه به نوعی استعاره گفته می شود که در ان شاعر مشبه را همراه با یکی از اجزا یا ویژگی های مشبه به می اورد
برای مثال
هرچه سرما و هرچه دلسردی پر زد اهسته از نظر گم شد
این بخش یا ویژگی می تواند به مشبه اضافه گردد یا به آن اسناد داده شود. استعارهٔ مکنیه ای که از اضافه شدن چیزی یا واژه ای به مشبه، به دست آید، همان است که اضافهٔ استعاری نامیده می شود. ادیبان قدیمی استعاره را این گونه تعریف کرده اند: استعاره عبارت از آن است که یکی از دو طرف تشبیه را ذکر و طرف دیگر را اراده کرده باشند. در استعارهٔ مکنیه که یکی از چهار نوع استعاره است، مشبه ذکر می شود ولی مشبهٌ به ترک شود استعارهٔ مکنیه می باشد.
معرکه یادت نره گلم