شش‌ها با تبادل گاز اکسیژن و دی‌اکسید کربن وظیفه اصلی را در دستگاه تنفسی انجام می‌دهند. این فرآیند در حباب‌های هوایی (آلوئول‌ها) در ریه‌ها صورت می‌گیرد. وقتی ما نفس می‌کشیم، هوا وارد ریه‌ها می‌شود و اکسیژن از هوا به خون منتقل شده و دی‌اکسید کربن از خون به هوا منتقل می‌شود. این فرآیند با انقباض و انبساط دیافراگم و عضلات بین‌دنده‌ای انجام می‌شود.
جزئیات بیشتر:
دم:
وقتی نفس می‌کشیم، هوا از بینی یا دهان وارد دستگاه تنفسی شده و از طریق نای و نایژه‌ها به ریه‌ها می‌رسد.
بازدم:
وقتی نفس را بیرون می‌فرستیم، دی‌اکسید کربن از ریه‌ها وارد راه هوایی شده و از طریق دهان یا بینی خارج می‌شود.
آلوئول‌ها:
حباب‌های هوایی کوچک در ریه‌ها که در آنها تبادل گاز بین هوا و خون انجام می‌شود.
دیافراگم:
عضله اصلی در تنفس که انقباض و انبساط آن باعث می‌شود حجم ریه‌ها تغییر کرده و هوا وارد و خارج شود.
عضلات بین‌دنده‌ای:
عضلات بین دنده ها که به انقباض و انبساط ریه کمک می‌کنند.
حجم شش ها:
در هنگام تنفس، حجم شش‌ها به دلیل انقباض و انبساط دیافراگم و عضلات بین‌دنده‌ای تغییر می‌کند.
قانون بویل:
در هنگام دم، افزایش حجم شش‌ها باعث کاهش فشار هوا در داخل ریه‌ها می‌شود و هوا از بیرون وارد می‌شود. در هنگام بازدم، کاهش حجم شش‌ها باعث افزایش فشار هوا در داخل ریه‌ها می‌شود و هوا به بیرون فرستاده می‌شود.
