پارادوکس در این ترکیب این است که معمولاً ظاهر “رند” با مفهوم “پارسا” در تضاد است. رند ممکن است به دلیل بی‌قیدی ظاهری‌اش، پارسا به نظر نرسد. اما در این بیت، شاعر با ترکیب این دو واژه، به نکته‌ای عمیق اشاره می‌کند: رندان واقعی کسانی هستند که با وجود دوری از ظواهر ریاکارانه، در باطن دارای تقوا و پاکی روح هستند. این نشان می‌دهد که پارسایی واقعی در درون است، نه در ظواهر.
به عبارت دیگر، شاعر می‌گوید که خبر خوش (بشارت) را به کسانی بده که در ظاهر شاید شبیه رندان باشند، اما در باطن پاک و پارسا هستند. این ترکیب، تضاد ظاهری و معنای باطنی را برجسته می‌کند و همین تضاد، پارادوکس موجود در بیت است.
