میشه این حکایت رو. باز نویسی کنید آورده اند انوشروان عادل در شکار گاهی صیدی کباب کرده بود و نمک نبود غلامی را به روستا فرستاد تا نمک حاصل کند گفت زینهار تا نمک به قیمت بستانی تا رسمی نکردد و دیه خراب نشود گفتند این قدر چه خلل کند گفت بنیاد ظلم در جهان اول اندک بوده است و به مزید هر کس بدین در چه رسیده است

روزی انوشیروان عادل در شکارگاه برای خودش غذایی پخت اما نمک نداشت. غلامی را فرستاد تا از روستا نمک بیاورد. غلام برگشت و گفت نمک را فقط وقتی می‌توان فروخت که قیمت تعیین شده و رسمی شود وگرنه ضرر می‌شود. دیگران پرسیدند مگر این‌قدر اختلاف قیمت چه اشکالی دارد؟ غلام پاسخ داد که ریشهٔ تعدی و ستم در دنیا از اوایل کم بوده و با اضافه شدن هر ناحقی بیشتر شده و حالا هرکس از این راه سود می‌برد. (در واقع او می‌خواهد بگوید از کم‌کم ظلم‌ها جمع شده و حالا به زیان مردم انجامیده.)