جنگ، واژهای کوتاه اما سرشار از درد، ترس و اندوه است. در جنگ دوازدهروزه و حوادث اخیر، بار دیگر جهان شاهد روزهایی شد که آرامش انسانها بهراحتی از بین رفت و زندگی بسیاری از مردم دچار آشوب شد. این جنگ نهتنها خسارتهای مادی فراوانی بهجا گذاشت، بلکه زخمهای عمیقی بر روح و روان انسانها وارد کرد.
در این دوازده روز، صدای انفجار جای صدای خنده کودکان را گرفت و نگرانی، مهمان همیشگی خانهها شد. بسیاری از مردم بیگناه مجبور شدند خانه و کاشانه خود را ترک کنند و با ترس و اضطراب به دنبال امنیت بگردند. خانوادههایی از هم جدا شدند و کودکانی طعم تلخ ناامنی را در سنین کم چشیدند؛ در حالی که هیچ نقشی در آغاز این جنگ نداشتند.
حوادث اخیر نشان داد که جنگ فقط در میدان نبرد اتفاق نمیافتد، بلکه آثار آن سالها در دل مردم باقی میماند. نابودی زیرساختها، کمبود امکانات و آسیبهای روحی، از پیامدهای تلخ این درگیریهاست. مهمتر از همه، این جنگ بار دیگر ثابت کرد که قربانی اصلی هر جنگی، مردم عادی هستند.
در پایان میتوان گفت که جنگ دوازدهروزه یادآور این حقیقت تلخ است که صلح، بزرگترین نیاز بشر است. اگر انسانها به جای خشونت، راه گفتوگو و درک متقابل را انتخاب کنند، دنیا میتواند جای امنتری برای زندگی باشد. امید است روزی برسد که هیچ کودکی صدای جنگ را نشنود و هیچ مادری نگران جان فرزندش نباشد. 🕊️
