سلام موضوع انشا در مورد گل یا تلویزیون یا فرش باید بنویسم برا صفحه ۵۱و ۵۲ درس سوم نگار کسی بلده تو روخدا وقت ندارم بفرستین تا ساعت ۱۲شب وقت دارم میشه بفرستین یکی از موضوع ها 🙏🙏🙏

من اینو دارم موفق باشی 💕👍🏻 تلویزیون سالهایی بود که بسیاری از مردم با جمع آوری یا به قولی آلبوم کردن عکس ها دلخوش بودند. عکس هایی که گاه به دروان تولد یا بقیه روزهای زندگی شان مربوط می شد. گاهی هم پا را فراتر می گذاشتند و در پشت هر عکس، زمان و مکان را ثبت می کردند تا با دیدن دوباره اش تصویر روزهای گذشته را به یاد بیاورند. هنوز دوران این آدم ها تمام نشده؛ یا باید بگوییم که هرگز تمام نخواهد شد. چون یکی از این آدم ها من و تو هستیم. ما هم به دیدن عکس و تصاویر علاقه مندیم. می خواهد عکس های خودمان باشد، یا دیگری. فرقی نمی کند. این نیازِ به دیدن، در ذات ما وجود دارد. برای چون و چرایی آن هم می توانید به صفحات روان شناختی انسان مراجعه کنید. چون فعلا قرار است است در مورد اشتیاق آدم ها به تلویزیون حرف بزنیم. این روزها تلویزیون به عنوان عضوی از خانوده ها محسوب می شود. یعنی وقتی نباشد انگار یکی از عزیزترین افراد خانواده حضور ندارد. از طریق تلویزیون می شود با دنیای دیگران آشنا شد. با آدم ها، ملیت ها و شخصیت هایی که فقط نامی از آن ها شنیده بودیم. تلویزیون همان جعبه ی جادو است که طی سالیانی که از عمرش می گذرد، علاوه بر این از میزان جاذبه اش کاسته نشده، بلکه افزون تر هم شده است. انگار عکس و تصاویری را که روزگاری در آلبوم ها قرارمی دادیم، جان گرفته اند و با ما حرف های مشترک می گویند. تلویزیون اوج خلاقیت بشر است. و این خلاقیت به وجود نمی آمد مگر به دلیل عطشِ آدم ها برای به تصویر کشیدن واقعیت و رویاهای زندگی بشر. شاید مخترع تلویزیون هم فکر نمی کرد روزی برسد که در هر خانه ای حداقل یک تلویزیون وجود داشته باشد، تا با آن بدون نیاز به سفر، دنیا و مخلوقاتش قابل دیدن باشند.